Piekeren stoppen in de natuur

Natuur geeft rust

Anke (28 jaar, 1 dochter en 3 maanden zwanger) is helemaal vastgelopen in haar werk en daardoor uit balans. Ze weet niet wat ze moet doen om de balans te herstellen. “Ik ben een echte piekeraar. En doordat ik ben vastgelopen, voel ik veel stress, ik ben helemaal de weg kwijt!” Ik neem Anke mee het bos in en laat haar alle zintuigen gebruiken: ze kijkt, luistert, voelt en ruikt. Zo simpel, maar heel doeltreffend. “Ik weet niet wat er met me gebeurt, maar het piekeren houdt op. Het is net alsof de rust van de natuur in mijn hoofd kruipt. De problemen die eerst als spinsels ronddoolden, maken ruimte voor rust. Een heel ander gevoel dan toen ik net uit mijn auto stapte.”

Stop met piekeren!

Ik ervaar als buitencoach voor moeders dagelijks de positieve effecten van het buiten zijn, het bewegen in de natuur, de frisse lucht en de stilte. De natuur is helend, als een soort ‘medicijn’. Het gaat zelfs burn-out klachten tegen. Uit onderzoek blijkt dat lichaamsbeweging één van de beste manieren is om stress, ontevredenheid, onrust en onzekerheid te bestrijden. Het vermindert de productie van stresshormonen en het geluksgevoel neemt toe omdat de afgifte van endorfine en neurotransmitters toenemen. Dit zorgt ervoor dat je in een andere ‘mindset’ komt, zodat je anders tegen je problemen, je vastgeroeste patronen en overtuigingen aan kijkt. Ze lijken plotseling lichter en daardoor krijg je nieuwe inzichten die zorgen voor een positieve verandering in je leven! Zo werkt de natuur dus ook als  richtingaanwijzer in je leven.

Symbolen in de natuur

Tijdens de wandeling komt Anke steeds meer in beweging. Niet alleen fysiek, maar ook geestelijk. Ze kiest voor een wandelpad omlijst door een statige rij bomen. “Het is net alsof de bomen mij de weg wijzen. Wat is mijn pad, waar wil ik naartoe? Kijk die bomen, volgens mij zijn het beuken: groot, stoer en sterk. Ze staan voor mij symbool voor mijn lieve vriend, mijn familie en vrienden. Ik ben er zo aan gewend om altijd alles zelf te doen, nu wordt het tijd om hulp te leren vragen. Tja, dat is wel lastig voor mij!”

Anke is een goed voorbeeld van hoe de natuur je kan helpen om met symbolen en metaforen tastbaar en helder te maken hoe jij er nu voor staat (in dit geval: vastgelopen) en wat je anders kunt doen (hier: hulp vragen). Soms moet je iets loslaten of accepteren, maar het kan ook zijn dat je iets (anders) nodig hebt en dat je in de natuur daarvoor een symbool vindt.

Piekeren krijgt geen kans

Een paar weken later lopen we weer op ‘haar pad’: “Wat ben ik blij dat ik nu hulp durf te vragen. Ik snap soms niet waarom ik dat niet eerder heb gedaan. Ik denk dat het de angst was voor wat anderen dan van me zouden denken. Angst om niet te voldoen aan de verwachtingen van anderen. Nu ik het niet meer alleen hoef te doen, zorg ik veel beter voor mezelf. En zodra ik weer vastloop, weet ik dat het tijd is om aan een collega te vragen hoe zij een probleem zou oplossen. Of ik vraag ’s avonds aan mijn vriend of hij mijn dochtertje op bed wil leggen. Dat geeft me zoveel ruimte, dat voel ik meteen in mijn hoofd. En zo krijgt piekeren geen kans.”